Terapia behawioralna
Psychoterapia behawioralna stanowi ważny element wspierania rozwoju emocjonalnego, społecznego i poznawczego dzieci. Jej głównym celem jest poprawa dobrostanu psychicznego uczestników, ograniczenie trudności emocjonalnych, w tym objawów lękowych, oraz rozwijanie umiejętności radzenia sobie ze stresem i regulowania własnych emocji. Dzięki systematycznej pracy terapeutycznej dzieci nabywają skuteczne strategie radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, wzmacniają poczucie własnej wartości oraz rozwijają kompetencje niezbędne do prawidłowego funkcjonowania w grupie rówieśniczej. W ramach projektu wsparciem objęto 8 dzieci, w tym 5 dziewczynek i 3 chłopców. Zajęcia rozpoczęły się 16 października 2025 r. Pierwsze spotkanie miało charakter diagnostyczny i obejmowało obserwację dzieci podczas zabawy spontanicznej i kierowanej, co pozwoliło na rozpoznanie indywidualnych potrzeb oraz określenie kierunków dalszej pracy terapeutycznej. Wprowadzono również elementy treningu relaksacyjnego Mindfulness, mające na celu rozwijanie uważności, wyciszenia oraz umiejętności świadomego regulowania napięcia emocjonalnego.
Kolejne zajęcia były ukierunkowane na wszechstronny rozwój uczestników. Realizowano ćwiczenia rozwijające procesy poznawcze, takie jak uwaga, pamięć, myślenie oraz mowa. Prowadzono zabawy i aktywności wspierające rozwój umiejętności społecznych, uczące współpracy, komunikacji oraz budowania pozytywnych relacji z rówieśnikami i dorosłymi. W trakcie zajęć wykorzystywano ćwiczenia rozwijające mowę niewerbalną, koordynację
wzrokowo-ruchową oraz umiejętność uważnego słuchania. Podejmowano również działania wspierające rozwój komunikacji alternatywnej i wspomagającej, dostosowane do indywidualnych potrzeb dzieci. Istotnym elementem terapii było kształtowanie umiejętności rozpoznawania, nazywania i różnicowania emocji oraz rozwijanie kompetencji w zakresie ich właściwego wyrażania. Dzieci poznawały praktyczne sposoby radzenia sobie z lękiem, napięciem i strachem, korzystając z technik relaksacyjnych, ćwiczeń oddechowych oraz metod wspierających samoregulację emocjonalną. Realizacja zajęć przyczyniła się do poprawy funkcjonowania emocjonalnego i społecznego
uczestników. Zaobserwowano wzrost zaangażowania dzieci w proponowane aktywności, rozwój umiejętności komunikacyjnych, większą samodzielność w rozwiązywaniu trudnych sytuacji oraz poprawę współpracy z rówieśnikami. Systematyczna terapia wpłynęła również na wzrost poczucia bezpieczeństwa, pewności siebie oraz rozwój kompetencji niezbędnych do dalszego prawidłowego funkcjonowania w środowisku szkolnym i społecznym.